Delft - De Goede Dag denkt altijd dat zij zo goed weten wat er op de Academie der Toverkunsten aan de gang is, omdat hun lievelingetje, Jennifer de Graaf er zo vaak over de vloer komt, maar dit keer hebben ze toch het belangrijkste nieuws gemist!

Mevrouw de Graaf probeert met allerlei interessant geschrijf de Academie der Toverkunsten in een kwaad daglicht te zetten, maar als er werkelijk iets aan de hand is, slaat ze de plank volledig mis. Zo beweert ze dat er duistere magie bedreven zou worden door de studenten, maar dat kan helemaal niet. Er lopen de hele dag Combattanten in en uit, en er wordt streng gecontroleerd bij de poort. Dat heeft een verslaggever van ons blad zelf meegemaakt toen hij naar de Academie kwam om de mening van de studenten te vragen over de Kolderpartij (waar u natuurlijk op moet stemmen, omdat dat de enige partij is die het goed met u voorheeft en naar de mensen in het land luistert).

Toevallig was hij ook in de buurt toen er iets vreemds voorviel tijdens de ceremonie aan het eind van het schooljaar. De diploma’s waren net uitgedeeld, en Professor Blaak de Witt deed het afsluitende woordje om de studenten een fijne zomervakantie te wensen toen hij ineen kromp en vreselijke pijnen leek te hebben. De studenten waren natuurlijk erg geschrokken. Een paar zagen dat een andere professor een poppetje in haar hand had waar wat spelden in gestoken zaten. Ze dachten dat dat met elkaar te maken had, maar uw reporter heeft het uitgezocht en dit was puur toeval!!

Hij heeft met eigen ogen gezien dat professor de Witt lijdt aan een zeldzame spierverkrampingsziekte, die zijn oudtante ook had. De verschijnselen waren precies hetzelfde. Die geeft heftige pijnen als iemand heel erg onder druk staat. En aangezien de hoofdmeester net te horen had gekregen dat de Academie het komende jaar onder toezicht van de Onderwijsinspectie wordt gezet, is het niet meer dan logisch dat de goede man niet lekker in zijn vel zat. Het is best mogelijk dat dit de eerste keer was dat de ziekte zich openbaarde, wat verklaard dat de professor zo geschrokken reageerde.

Voor wat betreft de professor met de pop. Uw verslaggever heeft achteraf met deze persoon gesproken, om te vernemen dat het een poppetje was dat een achternichtje had toegestuurd, als dank voor het lieve Stok-staartje dat de professor voor haar had geregeld. Juist tijdens de toespraak van professor de Witt merkte de “verdachte” op dat er een naadje los zat, dus die probeerde die met een paar speldjes te repareren. Maar voor dat klaar was werd het poppetje weggerukt door een paar studenten. En het is ook niet meer teruggegeven. De professor is hier heel bedroefd over, want het ging om het lievelingspoppetje van diens achternicht.